بنده آنی که در بند آنی

مرگ

به یک لحظه می یاد و ما رو با خود می بره.اصلآ فرصتی برای اندیشه نیست.

دقیقآ هفته پیش تو  مطب دکتر دیدمش بعد از مدتها. گفت دیابت داشته زده به کلیه هاش

حالا باید دیالیز بشه و اگر جواب نداد پیوند کلیه و این جوروقت ها فقط می تونی بگی نگران نباش توکل به خدا.

امروز بهم گفتن نمی دونی دیروز تو مراسم به خاک سپاریش چه غوغا یی بود ،آخه می دونی تا حالا یک کلام حرفی نزده بود که کسی رنجیده بشه حتی یک کلام.

حتمآ همه در مراسم به خاک سپاری به این فکر افتادند که وای مرگ به همین سرعت می یاد و فقط خوبی می مونه. اما در مواقع بحرانی هر فردی به گونه ای عمل می کنه که گویی هوشیاره و بعد مجددآ به خواب میره.این شوکها همه ما رو برای یک لحظه هوشیار می کنه برای یک لحظه چشمامون رو باز می کنه اما فقط برای یک لحظه،بعد مجددآ هوشیاری از بین میره.

نویسنده : همراهان.سهیلا مستوفی : ٢:۱٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۳٠ تیر ،۱۳۸٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم